از اين رو ، حكم داير مدار آنها نيست ؛ به گونه‌اى كه عدم آنها مستلزم عدم حكم باشد . بنابر اين ، چنانچه - از باب نمونه - علم به حامله نبودن زن داشته باشيم ، باز هم عدّه نگهداشتن واجب است . 2 زنانى كه عدّه ندارند : زنى كه با او از قُبُل يا دُبُر آميزش صورت نگرفته است ، عدّه ندارد ؛ جدايى او به طلاق باشد يا فسخ و بذل يا اتمام مدّت . اما اگر منشأ جدايى فوت شوهر باشد ، نگهداشتن عدّه بر او واجب است . 3 به قول مشهور ؛ بلكه بر آن ادعاى اجماع شده ، دختر نابالغ و زن يائسه ( - - ) يائسگى ) عدّه ندارند . قول مقابل مشهور ، وجوب عده به مدت سه ماه است . 4 اقسام عدّه : 1 . عدّهء طلاق : زنى كه هر ماه و يا در سه ماه حد اقل يك بار حيض مىشود ، پس از طلاق يا فسخ نكاح ، عدّه‌اش - چنان كه قرآن 5 نيز بدان تصريح كرده - سه « قرء » است . مراد از قرء در اين حكم ، طهر است نه حيض . بنابر اين ، با توجه به لزوم وقوع طلاق در طهرى كه در آن آميزش صورت نگرفته ، با نخستين حيض زن ، مدت ميان طلاق و حيض هر چند كوتاه باشد يك طهر به شمار مىرود و پس از پايان ايام عادت ، طهر دوم آغاز مىگردد و با ديدن حيض دوم ، دو طهر محسوب مىشود و پس از پايان ايام عادت ، طهر سوم شروع مىشود و به محض ديدن حيض سوم ، طهر سوم تكميل گشته و مدت عدّه پايان مىيابد و زن پس از آن مىتواند ازدواج مجدد كند . 6 عدّهء زنى كه در سن زنان حيض شونده قرار دارد ، ليكن حيض نمىشود ، سه ماه است ؛ 7 خواه حيض نشدن مادرزادى باشد يا به سببى - شناخته ، از قبيل شير دادن و بيمارى يا ناشناخته - پديد آمده باشد ؛ 8 ليكن برخى در سبب عارضى ، ميان علّت عارضى شناخته شده و ناشناخته تفصيل داده و حكم ياد شده ( سه ماه عدّه نگهداشتن ) را به صورت دوم اختصاص داده و در صورت نخست ( سبب عارضى معلوم ) عدّه چنين زنى را سه طهر دانسته‌اند ، هرچند زمان آن به درازا بكشد . 9